از این زندگی خالی من و ببرم

منوی كاربری

لوگوی ما

خبرنامه

لینك دوستان

لینكدونی

منوی اصلی

نویسندگان

موضوعات

آرشیو ماهانه

جستجوگر

آمار و کدهای جاوا

طراح قالب

صعود دیواره ی بیستون به تاریخ 20 و 22 مهر ماه نود ( )

هر هفته تمرین میکردیم این اواخر تا برا برنامه آماده بشیم همه پر تلاش کار میکردن

تا این که هفته ی پیش از برنامه هیچکس برا جلسه نیومد جز من و امیر علی و تقی و محسن و محسن امانلو!!! به هرکی زنگ زدیم گفت نمیتونم بیام ، کار دارم ، بدنم آماده نیست ، خونه نمیزارن ، زنجان نیستم ..... انگار بیستون داشت همه رو خط میزد و می خواست که خودش انتخاب کنه آدمای رو که دلش میخواد انگار دلش میخواست قسمت یه چند نفر بشه این صعود انگار همه چی یه رویا بود که برای ما به واقعیت داشت تبدیل میشد..........

قرار شد که تیم و با همین بچه ها ببندیم! استرس داشتم چون حرف از کار کردن بعضی از بچه ها پایین دیواره تو فرهاد تراش بود تو دلم میگفتم اگه فرهاد تراش باشه من نمیرم من اگه برم دلم میخواد برم بالا دلم میخواد صعود کنم منم دلم میخواد از اون بالا دنیام و نگاه کنم دلم میخواد راهی و که خیلیا پاش جون دادن طی کنم دلم میخواست با معشوق عهد خونی ببندم.فکر میکنم محسن از ته دلم خبر داشت حرفامو از چشام میخوند به ما ایمان داشت به ما اعتقاد داشت و خودش و خیلی میشناخت.

تقی میگفت من برا دیواره باید این هفته رو تمرین کنم تا آماده تر شم محسن گفت من دیگه تمرین و گذاشتم کنار چون این هفته فقط باید استراحت کنیم! انگار تقی هم باورش نبود که بیستون اونم طلبیده! انگار اونم مثل من بود انگار همه چی یه رویا بود....

اینم بگم که ما تو این مدت که برنامه های تمرینی داشتیم خودمونم نشون داده بودیم و محسن به ما برا همین اعتماد داشت!

روز قبل برنامه مجتبی و خانم قیداری هم اعلام کردن که ما میان.قرار بود داوود رکابی و دوستش محمد هم با ما بیان که رو فرهاد تراش کار کنن.۲ تا تیم دیگه هم قرار بود همزمان با ما رو دیواره کار کنن یکی تیم فرشاد اسماعیل زاده و علیرضا جرجیسی و یکی دیگه محمود و مهدی نظری اونا ولی با ماشین خودشون جدا میخواستن برن.

قرار ما ساعت ۱۲ میدان هنرستان بود.۱ راه افتادیم از میدون دوست خوبمون آقا رضای بخشی زحمت کشده بودن و پرچمی رو برامون نوشته بودن که بالاخره تو میدون بسیج دستمون رسوندن انقد عجله کرده بود که یکی از شیشه های عینکش افتاده بود و هنوز متوجه نبود.واقعا دستشون درد نکنه.حرکت کردیم تو راه کلی تو پمپ بنزینا دنبال گازوئیل گشتیم انگار تو یه جزیره وسط دریا هستیم که اصلا درامدش از نفت نیست!!!!!

خلاصه ساعت نزدیکای ۱۱ بود که ما رسیدیم به محل یه شام کاملا مختصری خوردیم و همه رفتم تو کیسه خوابشون.یه حس عجیبی داشتم نمیدونم چرا کمی هم تپش قلب داشتم!صبح پنج شنبه ساعت ۶ از خواب پا میشیم و صبخونه رو میخوریم و کوله هارو میبندیم و میریم پای مسیر با بچه ها خداحافظی می کنیم و به سمت دیواره و مسیر هاری رست حرکت میکنیم.صعود ما از مسیری بود ما بین مسیر هاری رست و زنجانی ها که بیشتر از کارگاهای هاری رست استفاده میدیم!

توضیح نمیدم وسط مسیر چه اتفاقای افتاد چون مثل چیزایی که باید هر کسی برا خودش نگه دار این عشق بازی و بین خودمون و بیستون نگه میداریم! بعد از صعود تقریبا ۱۰ طول حدود ساعت ۲ میرسیم به جانپناه خیلی احساس قشنگی بود خیلی لذت بخش بود وصفنشدنی بود واقعا

بعد رسیدن با پرچم عکس میندازیم که این صعود و به یاد بود عزیزای از دست رفته مون ناصر غلامی و حامد مترجمی و لیلا اسفندیاری گرامی داشتیم و اونجا هم یاد کردیمشون و با خوردم کمی تنقلات تصمیم گرفتیم باز به صعود مون ادامه بدیم و با صعود ۲ طول دیگه از مسیر بالای جانپناه با تاریک شدن هوا و کم شدن توانایی تصمیم به برگشت گرفتیم و فرود هارو انداختیم و برگشتیم جانپناه و اسمامونو تو دفتر بیستون ثبت کردیم.شب دور آتیش و زیر نور ماه زیبا بیاد موندنی و داشتیم میگذروندیم حالا مارو باش که روی دیواره داریم آتیش روشن میکنیم که لذت کوه به آتیششه!

صبح ساعت ۸ فرود هارو میندازیم و ساعت ۱۲ پایینیم وسایل میزاریم تو اتاق های که از آقای شیرزادی مهربون کرایه کردی بودیم و وسایل فنی مونو برمیداریم و میریم پیش بچه ها که رو دیواره ی فرهاد تراش مشغول بودن.بچه های دیگه ای هم که واسه مسیر های دیگه رفته بودن از وسط مسیر برگشته بودن حالا هر کدوم به دلیلی و داشتن رو فرهاد تراش کار میکردن ما که رسیدیم اوضاع دیواره فرق کرد محسن چند تا کار گاه از مدلای خودش زد و از کارای هیجان زای معروف انجام دادیم تاب بازی روی کلاهک!!!!! بعد هم که من و صورت ترازو ای کشیدن بالا خانم قیداری یه طرف و منم طرف دیگه طناب وصل بودم اون میومد پایین و من رفتم بالا!!!

بعضی رکاب کار کردن و بعضی هم رو دیواره یومار زدن آخر برنامه هم چند تا زخمی داشتیم که نتونستن موقع تاب خودشونو کنترل کنن و خوردذن به دیواره و ما بهشون میخندیدیم! :دی بالاخره هرکی خربزه بخوره پای لرزشم میشینه دیگه ولی بعضی دیگه از بچه ها خیلی خود تاب خوردن و خیلی هم خوب خودشونو کنترل کردن خلاصه برنامه ی خوبی بود از هر لحاظ و من و خیلی از بچه ها براشون برنامه ی به یاد موندنی بود.

پ.ن: محسن جان به خاطره همه ی زحمت های که برای ما میکشی ممنونیم خیلی ها توقع نداشتن ماها بتونیم دیواره رو صعود کنیم بعضی هام که خودشون میگفتن به خاطره ما نیومدن دیواره! ولی تو به ما بها دادی و برامون زحمت کشیدی کاش بتونیم جبران کنیم من میدونم این حرف حرف دل بقیه بچه هام هست تقی و امیر علی هم مطمئنم که همین حرف دلشونه که ما خیلی خوشحالیم که یه بزرگتر مثل تو داریم.خدا همیشه پشت و پناهت باشه و تورو برامون حفظ کنه.

خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن....................!!!!!!!

گزارش : افشین نظری

نوشته شده توسط افشين در یکشنبه بیست و چهارم مهر 1390

لینك ثابت

در راه بیستون ( )

وقتی به این فک میکنم که فردا این موقع زیر دیواره ی بیستونم اشک چشام پر میشه من آماده ی این رفتن نبودم این برام مثل یه خواب میمونه که هنوز تو خوابم و با دیدن دیواره مطمئنم از خواب پا میشم.....

این اولین باره که عزم همچین سفری دارم سفری که من و از دلبستگیام دل کنده میکنه من و از همه ی اونچیزایی که بهشون علاقه دارم میکنه.عشق تنها چیزیه که من و سمت خودش میکشه علاقه ها وقتی پا ی عشق وسطه میمونن کنار

نمیدون چرا احساس میکنم این بار خیلی تنهام احساس میکنم سردم احساس میکنم دنیا رو وارونه کردن و من دارم تنها تو یه راه دیگه میرم نمیدونم اشتباهه یا نه ولی من میخوام برم.

۲ تا امیدم محسن و تویی.تا تو هستی دلم قرصه تا محسن هست احساسم قوی.

من هیچوقت دنیامو بدون شماها نمیخوام.کاش همیشگی باشید برام.

بیستون این اولین باره که میخواد بدنتو تو آغوشم بگیرم بیستون دلم میخواد با جونم تو بغل بگیرمت بیستون من هیچم ممنون که قابلم دونستی و دارم میام توام مثل اونی هستی که براش دل آدماش مهمن.

یعنی کی از این خواب بیدار میشم و واقعیتی که تو رو دور دستام باشی و میبینم.............

نوشته شده توسط افشين در چهارشنبه بیستم مهر 1390

لینك ثابت

آشنایی با گیره ها در سنگنوردی ( )

گیره ها Holds
به کلیه عوارض سنگ، اعم از برجستگی یا فرورفتگی که بتوان در انجام صعود یا فرود از آن استفاده کرده در گیره گویند.
گیره ها انواع و اشکال مختلف دارند که باعث تغییر سختی مسیر صعود می گردند.

انواع گیره ها :
• ناخنی
• انگشتی
• مشتی
• بدون شکل
گیره ناخنی : گیره ای است بسیار ریز و کوچکتر از یک بند انگشت که فقط با نوک انگشتان می توان آن را گرفت. استفاده از این گیره مستلزم صرف نیروی فراوانی است. گیره انگشتی می توان آن را گرفت. استفاده از این گیره مستلزم صرف نیروی فراوانی است.
گیره انگشتی : گیره ای است که یک بند تا دو بند انگشتان دست بر روی آن قرار می گیرد.
گیره مشتی : گیره ای است که کل کف دست بر روی آن قرار می گیرد و می توانیم در حینی که گیره در کف دست قرار دارد، دست را مشت کنیم. گیره های بدون شکل : این گیره شکل خاصی نداشته و باید با کمک نیروی اصطکاک از آن ها استفاده کرد.

جهت گیره ها
• افقی
• عمودی
• مایل
• معکوس
گیره های افقیف عمودی و مایل، دارای زوایا و اشکال مذکور نسبت به سطح افق در روی سنگ هستند.
گیره معکوس : گیره ای است که در عکس مسیر حرکت قرار گرفته باشد و در جهت مخالف مرکز ثقل بدن به آن فشار وارد شود. به این ترتیب که از سمت پایین و در مسیرهای رو به بالا بر سطح گیره فشار می آید. از این گیره بیشتر به صورت کششی استفاده می گردد. از حفره ها و سوراخ های سطح سنگ نیز می توان به عنوان گیره استفاده نمود. نکته مهم در استفاده از این گونه گیره ها، دقت در شکل لبه آن ها از نظر تیز نبودن و صدمه نرساندن به انگشتان است.

نوشته شده توسط افشين در دوشنبه هجدهم مهر 1390

لینك ثابت

نگاهی سریع بر گره های کوهنوردی ( )

انواع گره ها و کاربرد آن ها
۱ – گره هشت ساده Simpe Enght
2 – سردست : اتصال سر طناب به یک نقطه (کم کاربرد است) Over hand
3- هشت یک لا figure of Eight : اتصال سر طناب حمایت به کارابین و صندلی نفر صعود کننده یا به کارگاه
۴ – هشت دو لا : اتصال سر طناب فرود به کارگاه .
۵ – هشت تعقیب : Retraced figure of Eight
اتصال طناب به صندلی و زدن گره هشت در حلقه ای بسته بعد از زدن گره باید اندازه آن را تنظیم نمود.
۶ – دو سر طناب یک لا fisherman: اتصال دو سر طناب هم قطر به یکدیگر (کمتر مورد استفاده قرار می گیرد)
۷ – دو سر طناب دو لا Double fisherman: اتصال دو سر طناب به یکدیگر با ضریب اطمینان بیشتر نسبت به گره دو سر طناب یک لا و اتصال دو سر طناب دو طناب غیرهم قطر با اختلاف قطری برابر حداکثر یک شماره .
۸ – تسمه water knot:‌اتصال دو سر نوار (تسمه) :
۹- خود حمایت Clove Hittch. Mastwurf :‌برای ثابت کردن طناب خود حمایت این گره در محل کارگاه و بر روی کاربین اجرا می شود.
۱۰ – حمایت Munter Hitch,Hafmastwurf: برای حمایت صعود کننده یا فرود مورد استفاده قرار می گیرد. این گره را در مواقع ضروری می توان با یک گره ضامن قفل نمود.
۱۱ – پروسک prusik : برای خود حمایت هنگام فرود به کار می رود. این گره کاربردهای دیگری هم دارد.

نوشته شده توسط افشين در سه شنبه دوازدهم مهر 1390

لینك ثابت

بهترین تمرین برای کوهنوردی ( )

بهترین تمرین برای کوهنوردی کوهنوردی است”این یک ضرب المثلی قدیمی ست که بین کوهنوردان رایج است و خیلی از آنها از این مثل بعنوان دستاویزی برای فرار انجام فعالیتهای تمرینی مکمل کوهنوردی استفاده میکنند.
در برابر این سئوال که” آیا کوهنوردی بهترین تمرین برای کوهنوردی است؟” این پاسخ می تواند داده شود که :
این امر بستگی به هدف ما از تمرین دارد.

دو شیوه تمرین را می توان در کوهنوردی بکار برد :
۱- در طی دوره پیشرفت مهارتهای فنی و ذهنی کوهنوردی که نیاز است شخص در شرائط واقعی کوهنوردی قرار بگیرد , تنها راه ممکن برای تمرین ,کوهنوردی است.
۲- برای رسیدن به سطوح بالای آمادگی جسمانی(مثلا” توانائی گرفتن گیره های سنگنوردی که به قدرت زیاد نیاز دارد, افزایش قدرت بالاتنه و …) نیاز به تمرینات منسجم و هدفمندی است که بعنوان مکمل در کنار فعالیتهای کوهنوردی باید قرار گیرد.

اهداف و همچنین روش اجرای یک برنامه کوهنوردی با یک برنامه تمرینی تفاوتهای زیادی دارند. برای مثال در طی یک برنامه کوهنوردی ما باید مراقب باشیم که فشار زیادی که منتهی به ضعف و خستگی ما شود بر عضلات خود وارد نکنیم تا اینکه بتوانیم با حفظ آمادگی مان به هدفی که برای صعود در نظر گرفته ایم دست یابیم و یا یک مسیر بولدر را تاپ کنیم .برعکس شما در یک برنامه تمرینی باید با انجام فعالیتهای بدنی سنگین در تمرینات استقامتی طی چند دقیقه فشار لازم را بر عضلات وارد نموده تا حدی که به خستگی عضلانی برسد و در تمرینات قدرتی نیز باید با انجام این فعلالیتها طی چند ثانیه به این آستانه خستگی عضلانی برسید. بطور خلاصه در فعالیت کوهنوردی شما سعی می کنید که فشار زیادی بر عضلاتتان وارد نشود ولی در برنامه تمرینی شما دقیقا” بدنبال این هستید که آنقدر فشار وارد کنید تا به آستانه توانائیهایتان که منجر به ضعف عضلاتتات در برابر فشارهای وارده می شود برسید.

یک مثال دیگر که بر تفاوتهای بین برنامه کوهنوردی و یک برنامه تمرینی تاکید می کند نوع عملکرد شما در گرفتن گیره های سنگنوردی است. در برنامه های کوهنوردی, صخره و یا دیواره ای که شما قصد صعود آنرا دارید انواع گیره ها با شکل و موقعیتهای متنوع را در برابر شما قرار می دهد و شما ممکن است حتی به عمد مسیر صعود خود را به منظور گرفتن گیره هایی که برای شما راحت تر است عوض کنید. در نتیجه احتمالش ضعیف است که بک نوع گیره خاص را بتوان به مقدار زیاد مورد استفاده قرار داد بنابراین توانائی گرفتن گیره های خاص سنگنوردی(مثل گیره های اصطکاکی,نیشگونی و … ) به کندی رشد خواهد نمود. با دانستن این موضوع می توانید بفهمید که چرا بعد از یک فصل سنگنوردی توانائی استقامتی عضلاتتان رشد زیادی می کند اما توانائی قدرتی شما در گرفتن گیره ها رشد اندکی می کند . بنابراین اگرچه تنوع و تغییر موقعیت گیره های سنگنوردی می تواند باعث افزایش توان استقامتی شما شود اما این روش راهکار مناسبی برای افزایش قدرت شما نیست.
تمرین قدرتی مناسب تمرینی است که شما یک مسیر یا یک گیره خاص را بعنوان هدف در نظر گرفته و با تمرکز و تمرین بر روی آن تا آستانه توانتان تلاش کنید.
اما نکته آخر , ممکن است بهترین راه برای برخی کوهنوردان این باشد که ابتدا به برخی تمرینات آمادگی جسمانی عمومی بپردازند . مثلا” شخصی که اضافه وزن دارد بهتر است که به برخی تمرنات ایروبیک بپردازد (و البته یک رژیم غذائی مناسب را نیز انتخاب کند) این تمرینات نسبت به تمرینات ویژه ورزشی که در کنار کوهنوردی باید انجام شود ارجح است. بعلاوه افرادی که از آمادگی جسمانی اولیه برای انجام فعالیتهای ورزشی برخوردار نیستند(مثلا” قادر نیستند چند بارفیکس , حرکت دراز و نشست و .. را انجام دهند) معقولتر است که یک دوره زمانی را به تمرینات منظم و علمی کار با وزنه بپردازند تا شرائط عمومی بدن خود را به حد استاندارد برسانند و سپس تمرینات خاص ورزشی خو را شروع کنند.

در نهایت باید گفت که اگر شما بطور جدی قصد ارتقاء سطح کوهنوردیتان را دارید تنها به این جمله که کوهنوردی بهترین تمرین کوهنوردی است اکتفا نکنید و همچنین نباید تنها به مثلهای رایج و همچنین راه و روشی که سایر کوهنوردان بدان عمل می کنند وفادار باشید. برای ارتقاء به سطوح بالای مهارت و آمادگی جسمانی شما باید به دانش روشهای تمرینی مکمل کوهنوردی مجهز شده و آنرا بکار ببندید.
مترجم : مهدی فرهادی
منبع :

http://www.mountainzone.com/

نوشته شده توسط افشين در سه شنبه دوازدهم مهر 1390

لینك ثابت

حفظ گرمای بدن ( )

کوهنوردی و کوهپیمایی ورزشی است که شخص را با شرایط آب و هوایی مختلف مواجه می‌کند. ممکن است کوهنورد در فصل تابستان به فاصله یک یا دو روز از درون شهرهای گرم به داخل دره‌ها و قله‌های پوشیده از یخچال‌های طبیعی و محیط‌های سرد پا بگذارد و یا در زمستان از محیط سرد قابل تحمل به مناطق بسیار سرد و یخ‌بندان برسد و فعالیت خود را نظیر صعود به قله‌ها یا سنگ‌نوردی بر روی دیوارهای سنگی و دیواره‌های یخی آغاز کند. بنابراین حفظ گرمای بدن و جلوگیری از نفوذ سرما به داخل بدن از اصول حفظ و نگهداری سلامت بدن است. سرمنشأ بسیاری از بیماری‌های کوهستان نظیر ادم‌ریوی، ذات‌الریه، هایپوترمی و … سرما است. در این مقاله انجام بعضی از کارها برای حفظ گرمای بدن و بعضی از کارها برای جلوگیری از نفوذ سرما به داخل بدن در موقعیت‌های مختلف توصیه می‌شود. از آنجایی که فصل زمستان نماد اصلی سرماست بیشتر توجه ما به این فصل بوده و نمونه‌هایی ارایه شده نیز مربوط به این فصل می‌باشد هرچند که سرمای شدید بعضی از مناطق در فصول دیگر هم وجود داشته و به زمستان ختم نمی‌شود.

۱- هنگام حرکت و صعود

گرم بودن بدن مهم‌تر از گرم شدن در مقابل آتش است. بنابراین زمانی که احساس می‌کنید بدن شما سرد می‌شود لباس مناسب بر پوشش قبلی اضافه کنید و لباسی بپوشید که گرمای بدن شما را حفظ کند و سرمای محیط خارج نیز به بدن شما نفوذ نکند. گرمای بدن از قسمت یقه لباس‌ها و گردن به مقدار زیادی خارج می‌شود پس با بستن زیب لباس‌ها گرما را درداخل آنها حفظ کرده و از خارج شدن گرما و ورود هوای سرد به داخل لباس‌ها و در نهایت بدن جلوگیری نمایید. پارچه‌های نخی و کتانی بخار آب بدن را فورا جذب می‌کنند و زمانی که این نوع لباس‌ها دراثر فعالیت کوهنورد خیس می‌شوند با کمی وزش باد عمل تبخیر در آنها انجام می‌گیرد و مقداری گرما را از محیط خود که بدن انسان است می‌گیرند بنابراین بدن احساس از دست دادن گرما یا احساس سرما می‌کند. مدتی طول می‌کشد تا لباس‌های نخی و مرطوب خشک شوند و به همان میزان نیز بدن به مدت طولانی گرمای خود را از دست می‌دهد. بنابراین سعی کنید هنگام حرکت، بدن بیش از حد معمول گرم نشود تا عرق کند زیرا پس از ایستادن لباس‌های خیس از عرق در اثر عمل تبخیر گرمای بدن را می‌گیرند و سبب سرد شدن بدن تا حد از کار افتادن و انقباض موقت عضله‌ها نیز می‌شوند. اگر هنگام حرکت احساس گرما می‌کنید دکمه لباس یا زیپ لباس خود را باز کنید تا قبل از گرم شدن بیش از حد و عرق کردن بدن گرمای اضافی داخل لباس خارج شود و شما احساس راحتی کنید.

بیشترین گرمای بدن از منطقه سربرهنه خارج می‌شود پس برای جلوگیری از این عمل گذاشتن کلاه توصیه می‌شود واگر کلاهی باشد که بتوان گوش‌ها را نیز بپوشاند بهتر است.

مواظب وزش باد باشید. باد سریعا گرمای بدن را خارج کرده و سرما ایجاد می‌کند پوشش ضدباد یا بادگیر از این عمل جلوگیری می‌کند باید توجه داشت که هرچه باد شدیدتر باشد میزان سرمای ایجاد شده روی بدن بیشتر خواهد بود.

سعی کنید لباس شما خشک باشد. لباس‌‌های خیس گرمای داخل لباس را زودتر از لباس خشک خارج می‌کند. لباس باید هوای داخل را خارج کند و به اصطلاح تنفس کند بنابراین در انتخاب لباس توجه به این نکته بسیار مهم و ضروری است پوشیدن لباس‌های ضدآب در بارش‌ باران‌های سنگین مانع نفوذ آب می‌شوند ولی از داخل عرق می‌کنند ولی لباس‌های ضدباران و ضدباد که مانع عرق کردن بدن می‌شوند در چنین مواقعی بهتر است از این گونه لباس‌ها استفاده شود تا لباس‌های صددرصد ضدآب.

دستکش‌های چرمی گرم‌تر از دستکش‌های پشمی است و گرمای کمی از طریق دست و نوک انگشتان هدر می‌رود اما دستکش چرمی حساسیت و مهارت انگشتان را کم می‌کند و این فقط در قسمت نوک انگشتان است که درسنگ‌نوردی مهم است ولی در کوهنوردی تاثیری ندارد.

۲- هنگام استراحت

وقتی از حرکت می‌ایستید فورا لباس گرم بپوشید. صبر نکنید تا پس از سرد شدن بدن لباس بپوشید. حتما همراه خود لباس گرم داشته باشید و زیر کاپشن بپوشید تا زمانی که کاپشن خود را درمی‌آورید گرمای بدنتان خارج نشود. لباس‌هایی که می‌پوشید باید یک سایز بزرگ‌تر از معمول باشد و نباید به بدن شما بچسبد. جلیقه‌های معمولی برای این کار خیلی مناسب هستند. لباس‌های ضدباد، ضدآب و لباس‌های الیاف مصنوعی ضدباد از ورود سرما جلوگیری می‌کنند. پوشیدن حتی یک لباس پشمی روی لباس سرتاسری ضدباد نازک باز هم برای گرم شدن بدن مفید است.

از تنقلات گرمازا در تمامی مدت روز استفاده کنید مانند کشمش، خرما، انجیر، توت و غیره. این نوع تنقلات کوهنورد را گرم نگه می‌دارند. برای گرم شدن سریع و به دست آوردن انرژی از دست رفته از موادی که دارای کربوهیدرات‌ها می‌باشند بیشتر استفاده کنید؛ این نوع مواد سریعا عمل می‌کنند و بهترین برای این منظور می‌باشند. ساندویچ‌های مربا بهتر از ساندویچ‌های پنیر است. شکلات و آب‌نبات بهتر از انواع چیپس است. نوشیدنی گرم برای گرم کردن بدن خیلی لازم است و می‌توان با حمل یک فلاسک مناسب در طول برنامه روزانه از چای گرم، قهوه و یا کاکائوی گرم استفاده کرد.

مستقیما روی زمین سرد و خیس ننشینید حتی زمانی که شلوار واترپروف به تن دارید با نشستن در محل‌های سرد مقدار زیادی گرمای بدن سریعا از بدن خارج می‌شود. برای نشستن از یک زیرانداز ابر فشرده یا یک وسیله عایق یا لباسی که درکوله دارید استفاده کنید تا ضمن نرم بودن محل نشیمن گرمای بدن نیز خارج نشود.

در هوای توفانی استفاده از سرپناه به مقدر قابل توجهی از خارج شدن گرمای بدن جلوگیری می‌کند، سرپناه‌ها، چادرهای موقتی با گنجایش ۲ نفر تا ۱۰ نفر نیز در گرم نگه داشتن بدن مفید هستند. کوهنوردان و کوهپیمایان منفرد می‌توانند با هم اقدام به برپاکردن چادر یا سرپناه بنمایند. دو نفر با همکاری هم می‌توانند با استفاده از عصای راهپیمایی یا چوبدست اسکی خود به عنوان دو تیرک و مقداری پارچه یک سرپناه دونفره ایجاد کنند. این نوع سرپناهها گرم نیستند ولی درهر حال از سرمازدگی و عواقب حاصل ازآن بهتر است.

۳- هنگام برپایی چادر

توجه کنید چادر خود را در قعر دره یا در پایین‌ترین نقطه منطقه برپا نکنید زیرا هوای سرد مناطق اطراف به این محل‌ها ریزش می‌کنند و این نقاط سردتر از مکان‌های دیگر خواهند بود. محل‌هایی که رو به سمت شیب بالای دشت یا دره است دارای هوایی کم و بیش بهتر از اعماق دره است. سعی کنید در محلی چادر بزنید که در معرض وزش باد نباشد. محلی که برای برپایی چادر انتخاب می‌کنید نباید رو به پرتگاه باشد. محل چادر را در کنار دیواره‌های سنگی غیر ریزشی یا انبوه درخت‌ها انتخاب کنید تا در پناه آنها وزش باد اثر کمتری داشته باشد.

هنگام استراحت یا خواب یک بطری آب گرم می‌تواند نوک پاهای شما را گرم نگه دارد و گرمای بدن شما را حفظ کند ضمن آن که همین بطری می‌تواند در طی روز آب آشامیدنی شما را تأمین کند.

از کیسه خواب خود به عنوان یکی از اقلام پوشیدنی و گرم‌کننده استفاده کنید. زمانی که می‌خواهید استراحت کنید و یا هنگام مطالعه در داخل چادر و حتی هنگام غذا پختن یا خوردن آن می‌توانید به داخل کیسه خواب خزیده و بدن خود را گرم نگه دارید. برای آن که قفسه سینه شما گرم بماند کیسه خواب را تا زیربغل بالا بکشید و دهانه آن را جمع کنید تا به پایین نلغزد. از کیسه خواب قبل از آن که احساس سرما کنید یا بدن شما سرد شود استفاده کنید در این حالت مقداری از گرمای بدن شما در داخل کیسه خواب باقی می‌ماند. اگر احساس سرما می‌کنید با کمی قدم زدن یا دویدن گرمای بدن شما تأمین می‌شود.

مقدار کمی سس تند و یا چاشنی فلفل‌دار به غذای خود اضافه کنید این سبب می‌شود که داخل بدن شما برای مدتی گرم شود ولی در استفاده از چاشینی‌های تند نباید افراط کرد.

وقتی به محل استقرار چادر یا کمپ خود رسیدید توجه کنید قبل از آن که احساس سرما کنید فورا لباس‌های خیس خود را با لباس‌های خشک عوض کنید. دقت کنید! لباس‌های زیر خیس باید حتما عوض شود. زیرپیراهن پشمی خشک پوست بدن را زودتر گرم می‌کند ولی آن را روی زیرپیراهن نخی خیس نپوشید.

سعی کنید غذای گرم بخورید یا از آشامیدنی‌های گرم نظیر چای گرم، قهوه و کاکائوی گرم استفاده کنید تا بدن شما در طول شب گرمای خود را بیشتر حفظ کند. غذاهایی که دارای چربی می‌باشد بدن را به تدریج گرم می‌کند در صورتی که کربوهیدرات‌‌ها نظیر آب‌نبات و قند و … بدن را فورا گرم می‌کند اما مدت آن طولانی نیست.

۴- هنگام استراحت درشب

اگر هنگام استراحت در شب احساس سرما کردید لباس‌های خشک مثل کلاه، جوراب پشمی و لباس پشمی اضافه بپوشید. تنقلات مثل کشمش، خرما و غیره کمک می‌کند بدن شما مدتی گرم بماند. خوراکی‌های کربوهیدرات‌دار نظیر شکلات و آب‌نبات و میوه‌های خشک مانند توت و انجیر و غیره می‌تواند بهترین خوراکی برای گرم کردن بدن شما باشد.

انجام ورزش‌های سبک می‌تواند بدن شما را گرم نگه دارد. می‌توانید در داخل کیسه خواب انجام حرکات موزون عضلانی و یا منقبض و آزاد کدرن عضلات خود مقداری گرما در بدن خود ایجاد کنید حتی می‌توانید در داخل کیسه خواب با حرکات پرس‌های بدن به وسیله دست‌ها و پاها، بدن خود را گرم نگه‌ کنید.

با قرار دادن لباس‌های پشمی، اورکت و چیزهایی نظیر آنها در اطراف کیسه خواب مانع نفوذ سرما به داخل کیسه خواب شوید ولی از قرار دادن پوشش‌هایی که هوا از آن عبور نمی‌کند برروی کیسه خواب اجتناب کنید زیرا این نوع پوشش‌ها مانع تنفس کیسه خواب شده و بخار بدن را در داخل کیسه خواب محبوس می‌کند و بدن عرق می‌کند. نظیر پارچه‌هایی که برای حفاظت از باران از آن استفاده می‌شود.

هنگام شب یک فانوس شمعی در داخل چادر روشن کنید تا ضمن آن که محل را روشن نگه می‌دارد گرما نیز ایجاد می‌کند.

از یک چادر دو تا سه نفره استفاده کنید. یک چادر را دو یا سه کوهنورد بیشتر از یک نفر گرم می‌کنند. پس سعی کنید در برنامه‌های گروهی از چادرهای یک نفره کمتر استفاده کنید.

اگر کیسه خواب شما کوتاهتر از بدن شماست می‌توانید از لباس‌های اضافی خود به عنوان بالش استفاده کنید ضمن آن که سر و بالا تنه شما نیز گرم می‌ماند. بنابراین اگر کیسه خواب تا نزدیک شانه‌های شما برسد کافی است و از لباس‌های اضافی می‌توانید برای قسمتی از بدن که بیرون کیسه خواب قرار دارد استفاده کرده و با پوشیدن آنها از نفوذ سرما جلوگیری کنید.

از زیراندازهای ضخیم و ابرهای فشرده برای خوابیدن روی زمین‌های یخ‌زده و خشک و یا پوشیده از برف و یخ استفاده کنید. اگر هنگام شب احساس سرما کردید با اضافه کردن لباس‌های پشمی غیرقابل استفاده بر ضخامت زیرانداز اضافه کنید تا سرمای کمتری به داخل کیسه خواب نفوذ کند.

۵- هنگام بیدار شدن صبح روز بعد

صبح روز بعد و پس از بیدار شدن سعی کنید ابتدا لباس‌های گرم و خشک خود را در داخل کیسه خواب گرم کنید و سپس آنها را بپوشید. هنگام شب لباس‌های مرطوب از تعریق بدن خود را داخل کیسه خواب قرار دهید تا آنها درطول مدت شب خشک و گرم شوند پس از پوشیدن لباس از کیسه خواب خارج شوید. در مناطقی که تماماً پوشیده از برف می‌باشد و دمای صبحگاهی چندین درجه زیر صفر است نباید بدن را مستقیماً در معرض سرمای صبحگاهی قرار دهید زیرا سبب سرد شدن مجراهای تنفسی و ریه‌ها و دیگر اعضای بدن می‌شود که عواقب آزاردهنده‌ای به همراه خواهد داشت. رعایت نکات فوق کمک می‌کند تا کوه‌نورد هنگام اجرای برنامه‌های زمستانی یا اجرای برنامه در مناطق سردسیر و پوشیدن از برف ایمنی بیشتری برخوردار شود.

منبع: وبلاگ نورد

نوشته شده توسط افشين در سه شنبه دوازدهم مهر 1390

لینك ثابت

توجه توجه ( )

* یک نکته آموزشی ولی بسیار مهم *

خطر شکستن کارابين

ممکن است شما اين نکته را بدانيد،
هنگامي که مي خواهيد کارابين خود را به يک بولت بازشونده که به آن صفحه پلاک را متصل نموده ايم ، بياندازيم دهانه کارابين بايد بسوي پيچ و مهره اتصال صفحه پلاک باشد. در غير اينصورت کارابين بين پيچ و مهره اتصال صفحه پلاک ، همانگونه که در عکس مي بينيم گير خواهد کرد

در صورت بروز اين امر کارابين فقط يک سوم نيرو را تحمل مي کند( 3.5KN بجاي 10KN ) . اين بدان معناست که کارابين شما حتي در صورت پاندول شدن کوتاه هم اگر در اول مسير باشيد ، مي شکند.
پس به شکل نگاه کنيد و در آينده کارابين را برعکس آنچه در تصوير مي بينيد بياندازيد.

نوشته شده توسط افشين در سه شنبه دوازدهم مهر 1390

لینك ثابت

آشنایی بااصطلاحات کوهنوردی ( )

آبشار یخ : این آبشار موقعی تشکیل می شود که یخچال ناگهان روی یک شیب عمودی افتاده ویا جهت حرکت خود را عوض می کند.
اریب: پیشروی روی یک شیب بطوریکه اثر باقیمانده از راهپیمایی نسبت به خط بزرگترین شیب مایل ومتقاطع با آن باشد.
بارگاه : به معنای نقاطی است که کوهنوردان برای اقامت انتخاب می کنند.
بلوک : عوارض طبیعی است که برای برای بستن کارگاه ویا حمایت میانی بکار می رود.( اعم از شکاف ، برجستگی و زائده سنگ (دماغه )).
بهمن : توده این از برف به همراه سنگ ، یخ ویا خاک که به حرکت در می آید.
بیتوته : شب را در کوه بسر کردن، شب ماندن در جائی درکوه
بیراهه : مسیرها یی که به راههای کور وپرتگاهی منتهی شده وازراه اصلی وشناخته شده دوراند.
پادگانه : در اصطلاح زمین شناسی : صفه یا جای هموار وبلند در کمر کوه و دیواره هایی که از ته نشستهای آب رودخانه در کناره های بستر رود تشکیل میشود.
پله :به بریدگیهای مسطح که قسمتی ازدیواره ها ویا کل آنها را با شیبهای بالای ۷۰ درجه قطع می کنند ،پله می گویند. بعنوان مثال : در روی تیغه شمالی اورست دو قوز سنگی مشخص وجود دارد که آنرا پله اول ودوم می نامند.
پل برفی : هنگامی که برف می بارد روی شکافهای یخی را میگیرد و بصورت پل برفی می ماند که در اوایل بهار محکم است ولی در تابستان اعتباری ندارد.
پلنگ : عنوان ومدالی که کلوپ هیمالیا به شرپاهایی میدهند که توانسته باشند به ارتفاع بیش از ۸۰۰۰ متر صعود کنند یا از نظر کوهنوردی شایستگی دیگری داشته باشند..
تاش : بریدگی دیواره کوه – صخره
تراورس : کمربر ، عبور از یک دیواره بصورت افقی
تنوری : سوراخ یا شکاف فراخ عمودی در سنگ یا یخ که بشود با تکنیکهای پا گستری ودولفری ازآن عبور کرد.
جهات جغرافیایی : شامل جهات اصلی وفرعی (جهات رانسبت به شمال پیدا می کنند)
جهات اصلی شامل: شمال – جنوب – شرق – غرب وجهات فرعی شامل : شمال غربی –شمال شرقی – جنوب غربی – جنوب شرقی می باشند.
چغر: خاک سفت – شیبهای تند و نفس گیر
چمنداب : علفزارهای آبگیر
حلقه میخ نگهدار ( فنردار) : ابزاری که برای نگهداری وجلوگیری از رها شدن میخ های انتخابی برای کوبیدن ساخته شده که متشکل است از سیمی قطور وفولادی به شکل هشت اروپایی که یک حلقه آن کوچکتر از دیگری است وبرای وصل کردن وحمایت آن به طناب سینه وحلقه دیگر آن خیلی بزرگتر وچهارگوش است وباز میشود وبرای رد کردن ودرآوردن میخ از آن است.
حلقه حمل میخ : برای جمع آوری وحمل میخ های مختلف می باشد ودراصل باید در موقع خریداری میخ باید آنها را به این سیمهای حلقه مانند بیاویزند وتحویل دهند ، حلقه ای دایره ای که از یک نقطه باز وبسته می شود وحالت فنری دارد ، به غلط بعضی ها آنر با حلقه میخ نگهدارنده اشتباه میگیرند وبا استفاده غلط از آن در حین سنگنوردی دهانه آن باز شده ومیخها رها میشوند واز دسترس خارج میگردند.
خط الراس: به فصل مشترک دو دامنه وقتیکه یکدیگررادربالا قطع میکنند خط الراس می گویند.خط الراسها بالاترین خطوطی هستند که در هر منطقه دیده میشوند وبه قله منتهی میشوند.
خط القعر: فصل مشترک دو دامنه در پایین را خط القعر گویند بعبارت دیگر محل جمع شدن آب باران را گویند.
دوران سرد: نیمه پائیز تا نیمه بهار
راه مالرو : راههای باریکی که دراثررفت وآمدچهارپایان ویا کوهروان بر دامنه کوهستان بوجود آمده است.
ریزش سنگ :در هنگام صعود دیواره ای به علت تغییرات درجه حرارت در ساعات مختلف شبانه روز ویا فصول مختلف ویا بامحرک خارجی اعم از (خود کوهنورد،عبور حیوانات ، و….) تکه سنگی ازاز صخره جدا شده وبه حرکت در می آید که گاهی فاجعه انگیز می شود.عبور از مسیرهایی که دارای سنگهای غلطان وریزشی هستند به ایجاد این پدیده می انجامد.
راکت : برف کوب – چون دارای سطح اتکا بیشتری نسبت به کفش است کمتردربرف فرو می رود وبرای مسیرهای هموار وپربرف استفاده می شود.
سختون : قسمتهای سنگی وصعب العبور کوهستان
شکاف یخ : براثرعوض شدن شیب وحرکت دائمی یخها شکافهای عمودی و عرضی ایجاد میشود.
شیب : انواع شیب عبارتنداز: یکنواخت ، محدب (کوژ) ، مقعر(گود) که آنها را به این نامها می خوانند:
شیب خفته (۱۰ تا ۲۵ درجه) ، شیب متوسط (برجسته) ، شیب تند(بریده)
شرپا : کوه نشیناننی هستنمد که اساساً ازنژاد تبت هستند و اکنون در مشرق نپال زندگی می کنند ودرکوهنوردی روی ارتفاعات زیاد قدرت فوق العاده ای دارند.
شومولونگها : نام محلی اورست به معنای( الهه مادر برفها) است .
صخره : کلمه ایست عربی به معنای یک تکه سنگ بزرگ
صعود پیوسته : دو یا سه کوهنورد که در یک رشته طناب قرار می گیرند و صعود می کنند و به نوبت همدیگر را حمایت می کنند.
انواع صعود : صعود داخلی : شامل تنوره ها و صعود خارجی که شامل : دیواره ها ست .
طناب : طنابی که کوهنوردان از آن استفاده می کنند دارای انواع مختلفی از جمله : شاهدانه ای ، کنفی ، ابریشمی ونایلونی می باشد.انواع طناب ازلحاظ ماهیت عبارتنداز: استاتیک ودینامیک
انواع طناب ازلحاظ کاربری با علائم اختصاری عبارتنداز:طناب یک لا۱ ،نیم طناب ۲/۱ ،طناب جفت ∞ .
هم طناب : دو یا چند کوهنورد را گویند در حالیکه بوسیله یک رشته طناب بهم مربوطند.
طناب رابط: علاوه بر طناب صعود که بین نفرات یک کرده کشیده شده واز داخل حمایت های میانی عبورکرده است برای اینکه در مواقع لزوم نفراول بتواند نیازهای کارگشایش مسیر را طلب کند وحتی کوله ها را در حمایتگاهها بالا بکشد ویا نفر دوم برای سریعتر کارکردن صعود سیمونی کند نفراول طناب آزادی را بدنبال خود همل می کند که به طناب رابط معروف است.
علائم اضطراری :اگر چنانچه کسی در کوهستان گرفتار حادثه شده باشد باید جهت تقاضای کمک فوری ازعلائم ذیل استفاده نماید :درهر دقیقه ۶بار بفواصل مساوی علامت خاصی را بدهد – به فاصلا هر یک دقیقه آنقدر علامت بدهد تا جوابی را دریافت کند.
علامت جواب دادن : هردقیقه ۳ بار بفواصل مساوی بعنوان پاسخ علامت بدهید. علائم شنیدنی مانند: دادزدن ، سوت زدن و…. وعلائم دیدنی مانند:بالا گرفتن وتکان دادن شیئی قابل دیدن مثل دستمال کمرنگ ، کوله پشتی ،آیینه ،چراغ قوه و….
علائم بین المللی تقاضای کمک : عبارت از کلمه SOS که میتوان با قدم زدن روی برف آنرا نوشت ویا با سنگها وترسیم با لباسها آنرا درست کرد.
فی فی: حلقه یا چنگک بالای رکاب را گویند.
قله : بلندترین نقطه در یال که در آن بلندتراز آن نقطه وجود نداشته باشد.
کوهروی : شامل عمل تمام کسانی است که به کوه می روند از جمله: شکارچیان ،کوهپیمایان، کوهنوردان ، زمین شناسان و…..
کوه پیمایی : گردش درکوهستان و بالا وپایین رفتن از دامنه ها وتپه ها می باشد. کوهپیمایی نخستین مرحله کوهروی است که در حقیقت آشنا شدن با کوهستان و سازش دادن بدن با شرایط آن می باشد.
کوهنوردی ( صخره نوردی) : پیمودن کوهها بدون آنکه فرد پای بند مسیر یا منطقه خاصی باشد که بیشتر با استفاده از وسایل فنی امکان پذیر است.
کوهنوردان پیشاهنگ : مجم.عه کوهنوردانی که یک گروه رادر هیاتهای بزرگ تشکیل می دهند وزودترازبقیه افراد هیات به منطقه حرکت کرده ومقدمات سفر وتدارکات را دریک کشور ومنطقه واماکن سر راه مهیا می کنند.
کوهیاری : امداد در کوهستان را گویند.
کوه افزار: پوشاک ولوازم کوه پیمایی و کوهنوردی می باشد.
کاسک : در صخره نوردی ،یخ نوردی ،غارنوردی و صعود از مسیرهای ریزشی داشتن کلاه ایمنی ضروری است چراکه در سقوط احتمالی حافظ سر می باشد. چراغ قوه پیشانی نیز برروی آن نصب می گردد.
کلنگ :وسیله فلزی ازآلیاژ مخصوص و به شکل T که جهت حفظ تعادل وایجاد جای پا در شیبهای برفی ویخی ازآن استفاده می شود. کلنگ را پای سوم کوهنورد گویند. – سایز مناسب کلنگ از زیر بغل تا سر زانو کوهنورد می باشد.
کارابین : حلقه فلزی (آلیاژی) است که در یک جای آن به کمک فنر زبانه ای باز می شود وطناب از داخل آن می گذرد و به این ترتیب صعودکننده مستقیماً به میانی مربوط نمی شود.
کوله پشتی: شامل سه نوع معمولی ، زین دار ، سنگنوردی می باشد.که نسبت به زمان صعود دسته بندی می شوند که شامل :کوله حمله،کوله یک روزه وکوله چندروزه می باشد.
کفش کوهنوردی :نسبت به فصل صعود وارتفاع آن دسته بندی می شوند که شامل سه نوع سبک ، نیم سنگین وسنگین (کفش یخ )می باشد که کفش سنگین مناسب صعودهای زمستانی است.
کتل : تپه بلند و یا پشته ای مرتفع که جاده از آن بگذرد ( پشته ، تپه بلند،تل)
گاید : (لغت فرا نسوی) راهنما
گرده : برجستگی سنگی روی یک تیغه یا یک خط الراس است.
گروه مراقبت : شامل چندنفر کوهنورد تازه نفس است که در پائین آخرین قسمت راه می مانند وگروه حمله را مراقبت می کنند واگر اتفاقی بیفتد برای نجات آنها اقدام می نمایند.
گدوک : مناطق خیلی سرد وبرف گیر.
لشاب : آب وگل همیشگی
لاغ بند: درماندن در روی سنگ ودیواره بگونه ای که امکان پیشرفت وبازگشت نباشد.
ماندنگاه : کمپ – بارگاه – نقاطی از کوهستان که کوهنوردان مهمولاً در آنجا چادرمیزنند و مدتی می مانند و پس از تجدید قوا و هم هوایی لازم به ادامه برنامه می پردازند.
موقع یابی : تعیین موقعیت ووضعیت خود درکوهستان
مچ پیچ : در قدیم بجای بستن گتر وحفاظت از ساق پا از مچ پیچ استفاده میشد.
موسون : باد دریائی است که در تابستان از جانب جنوب غربی می وزد ومرطوب می باشد و در زمستان از یمت شمال شرقی وزیده و خیلی خشک است.
مورن : سنگها وباقیمانده های یک یخچال از بین رفته است.
نوپیما : نوآموز کوهنوردی – مبتدی
نقاب برفی: توده ای از برف یایخ که بشکل نقاب در فضا به جلو رفته و زیر آن خالی است (لبه شیروانی) و همیشه در جهت مخالف وزش باد تشکیل می شود.
نیمه دستکش (دستکش سنگنوردی ) : این نوع دستکش که انگشتان آن فقط دارای یک بندانگشت است وبنداول ودوم انگشتان ازآن بیرون می آید تا گرفتن گیره وکارهای دیگر سنگنوردی به آسانی انجام گیرد.
همنورد: دوست همراه درکوه
هم هوائی : فردبا رفت وآمد واقامت در مدت معینی در ارتفاعات پائین تر خود را به هوای ارتفاعات بالا عادت دهد.
یال : از برخورد دو سینه کوه بهم بوجود می آید.
یه تی: موجود ناشناخته ای که درکوههای هیمالیا زندگی می کند و نام آن را ( انسان کریه المنظر برفی ) گذاشته اند.
مولف : آقای محمد باقر عیوضی – منبع: وبلاگ نورد

نوشته شده توسط افشين در دوشنبه یازدهم مهر 1390

لینك ثابت

گزارش برنامه ي حلب به تاريخ 1 و 2 مهر 90 ( )

برنامه راس ساعت ۱۱:۳۰ قرار بود شروع بشه به همه گفته بودم که دیر نکنن.تنها کسی که دیر کرد من بودم! خواستم از همون اول برنامه ی متنوعی رو سرپرستی کرده باشم!!!! رسیدم همه تو سه راهی بیجار منتظر من بودن.محسن و خانم عبدی و خانم صنعتی یوسف امیر علی خانم حسینی و ۲ تا از دوستاش دوستم روح و الله کمی بعد افسانه و مجتبی هم رسیدن و سمت قمچقای راه افتادیم. سرپرستی یه برنامه حس قشنگی بود ولی مسئولیتی که داشت یکم ته دلم و میلرزوند چون برنامه ۲ روزه بود و این اولین تجربه من. رسیدیم ساعت ۱ شده بود بساط ناهار و پهن کردیم و مشغول خوردن نا هار شدیم حین خوردن حسن و خانمش با مهدی سرابی و فرناز خانمم اومدن ما که ناهارمونو خورده بودیم مثل غدا نخورده ها به غدای اونا هم یه ناخونکی زدیم....... ساعت ۲:۳۰ رفتیم پای کار همه زیر کلاهک جمع شدیم و آقا محسن رفت تا اسلینگهای مسیر و بندازه.بعد انداختن کامل اسلینگ ها بچه ها به نوبت شروع کردن رو مسیر کار کردن وسطای کار بچه ها آقا محسن و مجتبی و امیر علی رفتن پای رول کوبی یه مسیر جدید کنار کلاهک مسیر قشنگ و اسپرتیه که با تاریک شدن هوا دیگه نشد روش کار کنن و ۵ تا رول فقط تونستن روش نصب کنن. نکته ی جالب برنامه این بود که بچه ها تو تاریکه بدون هدلامپ باز داشتن رو کلاهک کار میکردن حتی کسایی که قبلا هم صعود کرده بودن و. این برا من جالب بود.روز اول جز خانم قیداری کسی نتونست مسیر و کامل بره اما اکثرا کراکس مسیر و رد میکردن.با تاریک شدن هوا رفتیم سمت چادرا و یه آتیش روشن کردیم و یه سری از دوستامون رفتن.اما ما هنوز بودیم (۸ نفر). صبح هم بیدار شدیم و صبحونه خوردیم و رفتیم پای کار چون تعداد زیاد بود موندم آخر صعود کنم.روز دومم کسی مسیر و کامل صعود نکرد تا اینکه نوبت من شد با کمک و راهنمایی بچه ها تونستم بالاخره صعود کنم حس قشنگ و لذت بخشی بود این دومین کلاهکی بود که صعود میکردم و لذت بخشترین.هرچند که صعودم ۴۵ دقیقه ای طول کشید!!!! ناهار نخورده بودیم مجتبی به عنوان نفر آخر رفت و اسلینگهارو جمع کرد و ابزارارو جمع کردیم و اومدیم سمت چادرا ناهار خوردیم و رفتیم لبه جاده و سوار ماشین شدیم حدود ۸ بود که زنجان بودیم. برنامه ی قشنگی بود برام با کلی تجربه.

گزارش :افشین نظری

نوشته شده توسط افشين در چهارشنبه ششم مهر 1390

لینك ثابت

صعود کلاهک حلب ( )

..: آخرین ارسال ها :..

مترجم سایت